Żelazostopy produkowane są w postaci litych bloków, a następnie kruszone na mniejsze ziarna w celu wykorzystania w produkcji stali. Ze względu na ich ekstremalną twardość – na przykład Ferrochrom, żelazomangan lub żelazonikiel – stosowane są materiały ścierne odporne na zużycie. W laboratorium moździerze, młyny próbne i młyny kulowe wykorzystują procesy wielostopniowe (młyn udarowy, mielenie drobne < 100 µm). Na poziomie zakładu pilotażowego połączone systemy (kruszarka szczękowa, kruszarka walcowa, młyn udarowy) automatyzują partie o masie do 1 ton, umożliwiając uzyskanie końcowej frakcji 50–XNUMX µm. Dla wyjątkowo wytrzymałych – na przykład Ferrotytan lub ferrozirkon – w celu zminimalizowania zużycia jako materiał ścierny często stosuje się specjalne materiały ceramiczne lub węglikowe.
Ferrochrom
Dokładne rozdrobnienie ferrochromu w laboratorium jest niezbędne do uzyskania reprezentatywnych próbek proszku do analizy materiałowej.
