Mielenie kalcynowanej gliny: drobne mielenie do zastosowań metakaolinu, cementu i LC3

Glina kalcynowana to glina aktywowana termicznie. W przypadku surowców kaolinitowych proces ten pozwala na uzyskanie wysoce reaktywnego materiału, takiego jak metakaolin, stosowany jako dodatek do cementu i betonu.

Typowe jest mielenie na sucho w młynie kulowym. W przypadku grubszych aglomeratów przydatne może być wstępne kruszenie, a następnie, w razie potrzeby, homogenizacja lub podział próbki.

Młyn kulowy jest najważniejszą maszyną do dokładnego mielenia. W przypadku gruboziarnistego, zbrylonego materiału, przed młynem można zainstalować kruszarkę szczękową.

Docelowa wielkość cząstek zależy od zastosowania i reaktywności. Na stronie internetowej podano zakres od 10 do 20 µm; w praktyce zawsze kluczowe znaczenie ma odpowiedni rozkład wielkości cząstek dla konkretnego zastosowania.

Stopień rozdrobnienia cząstek wpływa na reaktywność, właściwości mieszania i rozwój wytrzymałości. Wyższy stopień rozdrobnienia może przyspieszyć reakcję, ale często zwiększa również zapotrzebowanie na wodę.

Glinkę kalcynowaną stosuje się przede wszystkim w systemach cementowych i betonowych, na przykład jako reaktywny dodatek, w zastosowaniach metakaolinu lub w cementach LC3 o obniżonej zawartości klinkieru.

Podział próbek jest zawsze zalecany, gdy próbki laboratoryjne muszą być reprezentatywne, powtarzalne i porównywalne w ramach partii. Jest to szczególnie ważne w rozwoju, kontroli jakości i testowaniu materiałów.

Nie. Reaktywność zależy m.in. od składu mineralnego, zawartości kaolinitu, stopnia kalcynacji i uzyskanej miałkości.